Ouders Deel 2

Richard
Richard is de beste vriend van Britt. Hij gaat heel vaak met haar om.
Maar nu...


Richard slentert de school in. Zoekend naar Britt. Maar Britt is nergens te bekennen. Misschien heeft ze zich verslapen, denkt Richard. Maar hoewel, Britt komt altijd als eerste de school in. Nou ja kan gebeuren, denkt Richard. Gauw gaat hij naar Lydia. "Hee Richard, ik heb informatie over je werkstuk." Lydia geeft drie bladen aan Richard. "Oh, dankje " zegt Richard. "Heb jij Britt ergens gezien?" Richard voelt dat hij een beetje rood word. "Hoezo?" vraagt Lydia. "Zin om eens een lekker potje te zitten vrijen?" Richard word nog roder. Gauw loopt hij weg. Als meester Niels de dag begint, is Britt er nog steeds niet. Richard word wel een beetje bezorgd. Dan moeten ze gaan rekenen. Het stomste vak dat er is, vind Richard. Gijs, Alyss en Marco zitten in zijn groepje. Ze zijn alle drie keigoed in rekenen. Behalve Alyss. Om half tien maakt hij zich erge zorgen om Britt. Ze is nou al een uur te laat, denkt Richard. Hij heeft de neiging om zijn mobieltje te pakken en Britt te bellen. Maar dat doet hij toch maar niet. In het bijzijn van meester Niels is dat niet zo verstandig. Dan gaat de deur langzaam open. Richard hoopt dat het Britt is. Maar nee hoor, het is directrice Willy. Ze fluistert iets tegen meester Niels. Richard kan nog net horen wat ze zegt: "Heb jij iets van Britt Klein gehoord?" De meester schudt zijn hoofd. "Dan moet ik de familie Klein zelf maar even gaan bellen." De directrice kijkt peinzend. Dan loopt ze de klas uit.




Als de school uit is, holt Richard naar het huis van Britt. Ze is de hele ochtend niet op school geweest. Nou, ik denk niet dat ze zich verslapen heeft, denkt Richard. Hij belt aan bij het huis van Britt. Het duurt lang voordat de deur opengaat. Britt doet open. Even schrikt ze. Wat vreemd, denkt Richard, ze ziet er niet zo best uit. Ze heeft wallen onder haar ogen en haar haren zijn helemaal in de war. "Wat is er met je?" vraagt Richard. "Waarom ben je de hele ochtend niet naar school geweest?" Richard barst bijna in huilen uit. Maar hij kan zijn tranen nog inhouden. Wees geen schijtluis, wees geen schijtluis, denkt Richard. "Ik ben ziek." Britts stem klinkt zachtjes. "Wat heb je?" vraagt Richard. "Mijn moeder is niet thuis. Ik ....ik..... moet gaan."